28 Μαρτίου 2015

Είμαι χαζός. Τι να κάνουμε;

Είμαι χαζός. Τι να κάνουμε; Δε γεννήθηκα έξυπνος σαν κι εσένα. Δεν ξέρω γιατί... ξέρω μόνο ότι είμαι χαζός. Δεν τα πιάνω με την πρώτη. Καμιά φορά δεν τα πιάνω καθόλου. Μου τα λένε, μου τα ξαναλένε, τίποτα... δεν το 'χω...

Ειδικά στο σχολείο... εκείνη η ανάγνωση... Έκτη έφτασα κι ακόμα κουτσοδιαβάζω. Ορθογραφία; Χάλια. Στα μαθηματικά; Σκράπας! Ιστορία, Γεωγραφία, Θρησκευτικά; Τίποτα! Ευτυχώς που οι περισσότεροι δεν ασχολούνται καν! Με αφήνουν μόνο μου, στην ησυχία μου... μια χαρά! Βέβαια, κάποιες φορές μου φωνάζουν. Τι να κάνω κι εγώ; Παιδί είμαι! Κάθομαι τόσες ώρες και βαριέμαι! Να μη μιλήσω με τον διπλανό μου; Άλλοτε κάποιοι ασχολούνται. Μα τελικά κι αυτοί μου φωνάζουν επειδή δεν καταλαβαίνω. Άσε... καλύτερα να μην ασχολούνται. Έχω την ησυχία μου...

Μόνο μια απορία έχω: μια φορά ο δάσκαλός μας μας είχε πει κάτι για του παιδιού τα δικαιώματα ή κάτι τέτοιο. Μας είπε ότι όλα τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σχολείο για να μορφωθούν. Τότε σήκωσα αμέσως το χέρι μου και τον ρώτησα: «Κύριε, γιατί να πηγαίνουν όλα τα παιδιά στο σχολείο, αφού δεν μαθαίνουν όλα τα παιδιά γράμματα;».

25 Μαρτίου 2015

Επιλογή διευθυντών

Το όραμά μου για το σχολείο είναι απλό: ένας χώρος όπου εξειδικευμένοι επιστήμονες ασχολούνται με την εκπαίδευση των παιδιών και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Ο διευθυντής δεν είναι ο αρχηγός, αλλά ο συντονιστής, ο εμψυχωτής της συνεργασίας όλων των επιστημόνων προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους. Επομένως, δεν μπορώ να δω καταλληλότερο για να επιλέξει τον διευθυντή της σχολικής μονάδας από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό.

Η γνώμη μου είναι ότι όσοι ενοχλούνται το κάνουν για τρεις λόγους: ο πρώτος είναι το συμφέρον. Αν είσαι ήδη διευθυντής γιατί να θες αλλαγές; Γιατί να υποστηρίξεις μια διαδικασία που εμπεριέχει μια άμεση αξιολόγησή σου, με κίνδυνο να χάσεις τη λίγο ως πολύ εξασφαλισμένη θέση σου; Λογικό είναι να διαμαρτύρεσαι, κι εγώ το ίδιο θα έκανα αν ήμουν στη θέση τους. Δεν είμαι όμως και έχω πληρώσει πολλές φορές τις αδυναμίες του υπάρχοντος συστήματος, άρα γιατί να μη ζητάω κι εγώ με τη σειρά μου να αλλάξει; Γιατί να μη ζητάω να φέρω την ευθύνη εγώ και οι συνάδελφοί μου, αφού εμείς θα υποστούμε τις συνέπειες της ψήφου μας;

Ο δεύτερος λόγος είναι η υποτίμηση του επαγγέλματός μας. Δυστυχώς πολλοί συνάδελφοι έχουν πειστεί ότι είμαστε όντως ανίκανοι να επιλέξουμε σωστά. Είτε το λένε φανερά είτε κεκαλυμμένα τα λόγια τους αυτό φανερώνουν. Δηλώσεις όπως: «Θα σκοτωνόμαστε μεταξύ μας τώρα» αυτό αποκαλύπτουν. Έλλειψη αυτοπεποίθησης. Δεν αμφισβητούμε την ικανότητά μας να συμμετέχουμε στις εθνικές εκλογές. Αμφισβητούμε όμως την ικανότητά μας να ψηφίζουμε για διευθυντή. Αν είναι δυνατόν! Καιρός να αλλάξει η συγκεκριμένη στάση κι ένας τρόπος είναι και η προτεινόμενη αλλαγή.

Ο τρίτος λόγος είναι η μειωμένη δημοκρατική συνείδηση όλων μας. Αν και είμαστε δημοκρατικό κράτος, παντού υπάρχουν ιεραρχικές δομές που αναδύονται μέσα από μη δημοκρατικές διαδικασίες.Έχουμε εθιστεί σε αυτό. Λογικό είναι μια αριστερή κυβέρνηση να δοκιμάζει διαδικασίες που εμπνέονται από την άμεση δημοκρατία. Αν δεν το κάνουν κι αυτοί ποιοι θα το κάνουν; Λογικό είναι να μας ξενίζει, μιας και είναι κάτι πρωτόγνωρο για μας. Πριν όμως το καταδικάσουμε με όλο μας το είναι, δε βλάπτει να το δοκιμάσουμε και λίγο. Τουλάχιστον, για τα ελληνικά δεδομένα, είναι πρωτότυπο. Κι αν αποτύχει, δε θα είμαστε κι άμοιροι ευθυνών. Δε βλάπτει να αισθάνεσαι πού και πού συνυπεύθυνος και για μια αποτυχία. Μπορεί και να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος. Αρκεί να αναλάβεις τις ευθύνες που σου αναλογούν.


15 Μαρτίου 2015

Ανατροφοδότηση μαθητών - 5 συμβουλές

Ο πιο απλός τρόπος για να ανέβει η επίδοση των μαθητών είναι να αξιοποιήσει ο δάσκαλος τη διαμορφωτική αξιολόγηση. Αντί δηλαδή να διδάσκει και στο τέλος να βάζει ένα τεστ, είναι πολύ καλύτερο κάθε τόσο να σταματάει τη διδασκαλία και να ελέγχει τι έχουν καταλάβει οι μαθητές του. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί γρήγορα να βλέπει την αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας του και να προβαίνει σε αντίστοιχες βελτιώσεις και προσαρμογές.

Επιπλέον, η διαμορφωτική αξιολόγηση είναι χρήσιμη γιατί με βάση αυτή ενημερώνουμε το παιδί για την επίδοσή του. Σε αυτό το άρθρο υπάρχουν 5 συμβουλές για να είναι αποτελεσματικότερη η ανατροφοδότηση του μαθητή.
  1. Πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένη. Συνήθως εμείς, οι εκπαιδευτικοί, αρκούμαστε σε ένα απλό «Μπράβο!» ή ένα «Πολύ ωραία!» τα οποία στην πράξη δεν εξηγούν τι ακριβώς έκανε καλά ο μαθητής. Πολύ καλύτερο είναι να λέμε: «Έχεις μάθει καλά τη σειρά των πράξεων γιατί πρόσεχες και ρωτούσες όποτε δεν καταλάβαινες κάτι. Αν κάνεις το ίδιο και στη συνέχεια θα γίνεις ακόμα καλύτερος». Το παράδειγμα μπορεί να μην είναι τέλειο, αλλά νομίζω ότι πιάσατε το νόημα.
  2. Προφανώς, πρέπει να δίνεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Δεν κερδίζει κάτι με το να καθυστερούμε να τον ενημερώνουμε για τα θετικά του στοιχεία και τους τομείς που πρέπει να βελτιώσει. 
  3. Οφείλει να τους βοηθά να καταλαβαίνουν πόσο κοντά βρίσκονται στον συγκεκριμένο μαθησιακό στόχο που επιδιώκουν. Λ.χ., μπορούμε να πούμε σε έναν μαθητή ότι, όσον αφορά το γράψιμο, από τους 3 στόχους που έχουμε θέσει (ορθογραφία, παραγραφοποίηση, κειμενικούς δείκτες) έχει πετύχει τους 2 πρώτους και απομένει ο τελευταίος. Και πάλι δεν είναι τέλειο το παράδειγμα, αλλά νομίζω ότι μεταφέρει την ουσία.
  4. Είναι σημαντικό η ανατροφοδότηση:
    • να μη δίνει την αίσθηση του ελέγχου·
    • να μη νιώθουν ότι τους παρακολουθούμε στενά·
    • να μη νιώθουν ότι ανταγωνίζονται τους συμμαθητές τους.
  5. Πρέπει να συμμετέχουν και οι ίδιοι οι μαθητές στη συλλογή των δεδομένων και στην επεξεργασία τους. Ένας απλός τρόπος είναι να ξέρουν τις προηγούμενες επιδόσεις τους και να τις συγκρίνουν με την τωρινή, ώστε να βλέπουν τις αλλαγές.