28 Σεπτεμβρίου 2013

Βιβλιογραφία για την Ειδική Αγωγή

Από την Κωνσταντίνα Γκίκα, ειδική παιδαγωγό, βρήκα την παρακάτω βιβλιογραφία για την Ειδική Αγωγή. Την παραθέτω:

Αγαλιώτης Ιωάννης (2000) . Μαθησιακές Δυσκολίες στα Μαθηματικά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Αγραφιώτη Μαγδαληνή (1999.) Μελετώ αποδοτικά. Εκδόσεις Δίοδος.

Αδαμόπουλος. Δυσλεξία (α-β’ τόμος). Εκδόσεις Σαββάλας.

Αθανασιάδη Έφη (2001). Η Δυσλεξία και πώς αντιμετωπίζεται. Διαφορετικός τρόπος μάθησης - Διαφορετικός τρόπος διδασκαλίας. Αθήνα: Καστανιώτης.

Αναγνωστόπουλος Δ.Κ – Σίνη Α.Θ. (2004). Διαταραχές σχολικής μάθησης και ψυχοπαθολογία. Εκδόσεις Βήτα.

Αναστασίου Δημήτρης (1998). Δυσλεξία Θεωρία και Έρευνα Όψεις Πρακτικής. Εκδόσεις Ατραπός.

Barnes Belinda & Colquhoun Irene (1992) Το υπερκινητικό παιδί . Εκδόσεις Θυμάρι.

Δόικου Μάρω (2002). Δυσλεξία. Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα.

Frank Robert & Livingston Kathryn. Η Μυστική ζωή του Δυσλεκτικού Παιδιού. Εκδόσεις Θυμάρι.

Fijalkow Jacques (1998). Κακοί Αναγνώστες. Γιατί; Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Goleman Daniel (1998). Η συναισθηματική νοημοσύνη. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Κάκουρος Ε. (2001) (επιμέλεια). Το υπερκινητικό παιδί. Οι δυσκολίες του στη μάθηση και στη συμπεριφορά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Κάκουρος Ε. – Μανιαδάκη Κ. (2000). Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα. Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα.

Καλαντζή–Αζίζι Α. Εφαρμοσμένη Κλινική Ψυχολογία στο Χώρο του Σχολείου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καλαντζή–Αζίζι Α.& Μπεζεβέγκης Η. (2000) (Επιμέλεια). Θέματα Ψυχικής Υγείας παιδιών και Εφήβων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Καραντζής Ιωάννης (2001). Τα προβλήματα της μνήμης των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες στην Αριθμητική και την Ανάγνωση. Γνωστική προσέγγιση - Εκπαιδευτικές Προεκτάσεις. Αθήνα: Τυπωθήτω - Γιώργος Δαρδανός.

Κολιάδης Ε. (1997). Θεωρίες Μάθησης και εκπαιδευτική Πράξη. τ 1-4. Αθήνα.

Κορντιέ Άννυ. (1995). Κουμπούρες δεν υπάρχουν πια. Εκδόσεις Ολκός.

Λιβανίου Ελένη (2004). Μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα συμπεριφοράς στην κανονική τάξη. Εκδόσεις Κέδρος.

Λιβανίου Ελένη Επιμέλεια . Ζώντας με την διάσπαση. Εκδόσεις Νίκας.

Μάρκου Σπύρος,(1998). Δυσλεξία Αριστεροχειρία - Κινητική δεξιότητα – Υπερκινητικότητα, Ελληνικά γράμματα.

Μαυρομμάτη Δώρα (1995). Η κατάρτιση προγράμματος αντιμετώπισης της Δυσλεξίας. Αθήνα.

Ντέιβις Ρ. (2000). Το χάρισμα της Δυσλεξίας. Αθήνα: Καστανιώτης.

Open University. Παιδιά με προβλήματα μάθησης. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Παντελιάδου Σουζάνα (2000). Μαθησιακές Δυσκολίες και εκπαιδευτική πράξη. Τι και Γιατί. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Παπαλεοντίου - Λουκά Ελεονώρα (2002). Μεταγνώση: Η έννοια και η διδασκαλία της. Σύγχρονη Εκπ/ση. τ. 127, 59 -64.

Πόρποδας Κων/νος (1993). Δυσλεξία. Αθήνα

Πόρποδας Κων/νος (1993). Εισαγωγή στην Ψυχολογία της Ανάγνωσης και Γραφής. Πάτρα. Παν/μιο Πατρών.

Πόρποδας Κων/νος (2002). Η Ανάγνωση. Πάτρα.

Ραδισάκη Χριστίνα, Σμαρούλα Παντελή (1999). Επιτυχία σε πρώτο πλάνο. Ελληνικά γράμματα.

Reddy, P. Προσοχή και μαθησιακές δεξιότητες. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Σακκάς Βασίλης (2002). Μαθησιακές δυσκολίες και Οικογένεια. Εκδόσεις Ατραπός.

Στασινός Δημήτριος (1999) (Επιμέλεια). Μαθησιακές δυσκολίες του Παιδιού και του Εφήβου. Αθήνα: Gutenberg.

Στασινός Δημήτριος (2000). Δυσλεξία και Σχολείο. Η εμπειρία ενός αιώνα. Αθήνα: Gutenberg.

Τανός Χρήστος (2004). Η δυσλεξία και η αντιμετώπιση του δυσλεκτικού μαθητή. Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα.

Τομαράς Νίκος,(2009) Μαθησιακές δυσκολίες, Ισότιμες ευκαιρίες στην εκπαίδευσης, Εκδόσεις Πατάκης.

Τσοβίλη Θεοδώρα (2003) Δυσλεξία και άγχος μια σχέση ζωής. Εκδόσεις Ελληνικά γράμματα.

Φλωράτου Μαρία- Μάρθα (1998) . Μαθησιακές Δυσκολίες και όχι Τεμπελιά. Αθήνα: Οδυσσέας.

Τσιβινίκου Σωτηρία, Άλκη δεν είσαι μόνος, εκδόσεις Μοντέρνοι καιροί.

Γλυκερία Μήτσιου Δάκτυλα, Δυσλεξία Νευροψυχολογία Μαθησιακών διαταραχών, Διάγνωση και αντιμετώπιση, Δαρδάνος Χρήστος.

Gavin Reid, Δυσλεξία, εγχειρίδιο για ειδικούς, Παρισιάνου Α.Ε.

Ψυχογυιός Γιάννης, (2009), Διδασκαλία Μαθηματικών σε δυσλεξικούς μαθητές, Εκδόσεις Έλλην.

22 Σεπτεμβρίου 2013

Καταμερισμός τάξεων στο Δημοτικό

Συνήθως η επιλογή τάξης στο Δημοτικό γίνεται με βάση την παλαιότητα: είτε επιλέγει πρώτος ο δάσκαλος με τα περισσότερα χρόνια υπηρεσίας είτε επιλέγει πρώτος ο δάσκαλος που έχει οργανική θέση στο σχολείο και ταυτόχρονα τα περισσότερα χρόνια υπηρεσίας, ενώ στη συνέχεια επιλέγουν οι αποσπασμένοι χρησιμοποιώντας και αυτοί φυσικά το κριτήριο της παλαιότητας. Το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι κοινό: οι δύσκολες τάξεις πέφτουν στα χέρια των άπειρων και οι εύκολες τάξεις στα χέρια των έμπειρων. Είναι λίγο πολύ μια παγιωμένη διαδικασία, αλλά αυτό δεν εμποδίζει το ερώτημα να πλανάται: Πόσο δίκαιος, ορθός, ηθικός είναι ο συγκεκριμένος τρόπος καταμερισμού των τάξεων; Θα θέλαμε να εφαρμοστεί το ίδιο κριτήριο και στις τάξεις που φοιτούν τα παιδιά μας; Θα θεωρούσαμε λογικό να το εφαρμόζουν και άλλοι επαγγελματικοί κλάδοι; Π.χ., οι εμπειρότεροι γιατροί να επιλέγουν τις απλούστερες περιπτώσεις, οι καλύτεροι πολιτικοί μηχανικοί να αναλαμβάνουν τα απλούστερα έργα; Και εν τέλει, μας τιμά ως κλάδο η συγκεκριμένη πρακτική;

Πιστεύω πως όχι. Το θέμα όμως είναι με ποιον τρόπο είναι δυνατόν να επιλέγουν πρώτα οι άπειροι εκπαιδευτικοί και στο τέλος οι έμπειροι, ώστε να αυξάνονται οι πιθανότητες να παίρνουν τις ευκολότερες τάξεις οι πρώτοι παρά οι δεύτεροι, ενώ, παράλληλα, η διαδικασία επιλογής να παραμένει σχετικά δίκαιη και αντικειμενική. Αυτό το ερώτημα με απασχολούσε καιρό τώρα· μα τελικά η λύση ήταν μπροστά στα μάτια μου: να χρησιμοποιηθεί το ίδιο κριτήριο, αλλά να αντιστραφεί η σειρά· να επιλέγουν πρώτα οι νεότεροι και μετά οι παλαιότεροι.

Βεβαίως θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω μαζί σας, τα χρόνια υπηρεσίας δε σε κάνουν και καλό δάσκαλο ούτε είναι το μόνο κριτήριο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγονται τα στελέχη της εκπαίδευσης. Και πάλι θα επέλεγαν πρώτοι αυτοί με τα λιγότερα προσόντα. Ή, μιας και όπου να 'ναι θα αρχίσει η αξιολόγηση, η κατάταξη να στηριχτεί σε αυτήν. Το θέμα είναι να αντιστραφεί η σειρά. Πρώτα επιλέγουν οι άπειροι και μετά οι έμπειροι.

Έχω στον νου μου διάφορες αντιρρήσεις. Όσοι αποφασίσετε να τις εκφράσετε, μπείτε για μια στιγμή στη θέση του αδύναμου μαθητή. Ποιον θα θέλατε να είχατε δάσκαλο; Τον έμπειρο ή τον άπειρο; Σκεφτείτε αυτό πρώτα και μετά γράψτε ό,τι θέλετε...

13 Σεπτεμβρίου 2013

Ο παιδαγωγικός διάλογος

Είμαι απογοητευμένος. Όχι από την οικονομική κατάσταση, τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, τους γονείς, τους μαθητές· αλλά από εμάς, από την απουσία του παιδαγωγικού διαλόγου.

Όταν λέω διάλογο δεν εννοώ συζήτηση στην οποία ο ένας προσβάλλει τον άλλο, ο καθένας μιλάει μόνος του, δεν ακούει, δεν επιχειρεί να μπει στη θέση του άλλου —όχι να συμϕωνήσει· να μπει στη θέση του άλλου, τα δει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία και μετά να κρίνει—. Και πιο πολύ δε μιλάω για συζήτηση δειλή, συζήτηση στην οποία ϕοβόμαστε να ακουμπήσουμε τα καθιερωμένα, ϕοβόμαστε να ακούσουμε, πόσο μάλλον να συμϕωνήσουμε, με εναλλακτικές πρωτάκουστες, με εναλλακτικές που κάποιες ϕορές τρίζουν θεμέλια. Και σίγουρα δεν εννοώ συζήτηση στην οποία εγώ πάντα να αναδεικνύομαι νικητής. Απεναντίας, στο νου μου έχω μια συζήτηση στην οποία έχασα...

Μέσα από σειρά εκτενών επιχειρημάτων και αντεπιχειρημάτων ο συνομιλητής μου με έπεισε. Δεν πρόσβαλε ο ένας τον άλλον, δεν απέϕυγε ο ένας τον άλλον, δε γράψαμε από ένα σχόλιο και χαθήκαμε σαν κομήτες. Αντίθετα, επιμείναμε. Γραμμή γραμμή αναλύαμε το αντίπαλο επιχείρημα, γραμμή γραμμή συνθέταμε το δικό μας αντεπιχείρημα. Δε σταματήσαμε μέχρι που καταλήξαμε σε μια κοινά αποδεκτή άποψη. Τότε έχασα εγώ, μα θα μπορούσα και να 'χα κερδίσει, θα μπορούσαμε απλώς να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλο βαθύτερα. Όπως και να 'χει όμως, δε σταματήσαμε. Συνεχίσαμε μέχρι τέλους.

6 Σεπτεμβρίου 2013

Αξίζει να αγοράσεις ανακατασκευασμένους υπολογιστές για το σχολείο;

Αξίζει να αγοράσεις ανακατασκευασμένους (μεταχειρισμένους) υπολογιστές για το σχολείο; Το ερώτημα τα λέει όλα. Ψάχνοντας τρόπο να αγοράσω κάτι φτηνό για το σχολείο έπεσα πάνω τους. Αν κάποιοι έχουν ήδη αγοράσει καλό θα ήταν να καταθέσουν την άποψή τους, ώστε μέσα από τον διάλογο να προκύψουν ασφαλή συμπεράσματα. Ήδη ξέρω ότι ο Σωτήρης έχει δουλέψει με τέτοια μηχανήματα και τα υποστηρίζει με πολύ θέρμη. Αυτό που με ενδιαφέρει προσωπικά είναι αν αντέχουν στον χρόνο, μιας και και το θέμα του λειτουργικού συστήματος το έχω λυμένο, αφού χρησιμοποιώ το Ubuntu. Περιμένω με πολύ αγωνία τις απόψεις σας.

2 Σεπτεμβρίου 2013

ΔΕΠ-Υ: κι άλλα αρχεία pdf

Είχα παρουσιάσει και σε προηγούμενη ανάρτηση pdf αρχεία για τη ΔΕΠΥ. Δε βλάπτει όμως να παρουσιάσω μερικά ακόμα. Εξάλλου, πού λεφτά για βιβλία... Επομένως, όποιος επιθυμεί μπορεί να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία. Δυστυχώς, στην Ελλάδα οι εκπαιδευτικοί παλεύουμε μόνοι μας να εξασφαλίσουμε το δικαίωμα του παιδιού στην εκπαίδευση. Μην περιμένετε τίποτα από κανέναν άλλο. Πολλές φορές κι οι γονείς στέκονται εμπόδιο... και η άγνοιά μας όμως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς.

Τέλος πάντων. Δύο καλά εισαγωγικά κείμενα είναι το Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητα αγνώστου προέλευσης και το Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητας στο σχολείο από το Πανελλήνιο Σωματείο Ατόμων με ΔΕΠΥ.

Συμβουλές για γονείς, εκπαιδευτικούς, και ενήλικα άτομα με ΔΕΠΥ (πρώτο, δεύτερο, τρίτο κείμενο) από το Πανελλήνιο Σωματείο Ατόμων με ΔΕΠΥ.

Καλό είναι και το Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής (ΔΕΠ) Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), έργο της σχολικής συμβούλου ειδικής αγωγής Ν. Αιγαίου Γκονέλα Ελένης.

Το επόμενο κείμενο είναι οι σημειώσεις του μαθήματος Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητα από τη διδάσκουσα Μαριάννα Σκουντή. Είναι εκτενές κείμενο· αλλά αρκετά κατατοπιστικό για το θέμα της ΔΕΠΥ.

Από την Ελληνική Εταιρεία για τις Νευροεπιστήμες βρήκα το Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας. Θα αργήσει να ανοίξει στον φυλλομετρητή· μα αξίζει τον κόπο. Τονίζει βέβαια τη φαρμακευτική αντιμετώπιση.

Το παρακάτω κείμενο δεν ξέρω αν θα ενδιαφέρει κανέναν μιας και πραγματεύεται ένα πολύ ειδικό θέμα. Μεταπτυχιακή εργασία του Ηλία Βούλτσου.

Άλλο ειδικό θέμα: ΔΕΠΥ στους ενήλικες από τον Στράτο Αλεξάνδρου.

Ένα ακόμα καλό κείμενο είναι της Ζωής Αμπράζη.

Από ψυχιατρική ομάδα αυτή τη φορά το επόμενο κείμενο. Λογικά λοιπόν έχουμε και τους ιατρικούς μας όρους.

Θα τελειώσω με ένα doc κείμενο από την Πανελλήνια Ένωση Καθηγητών Γερμανικής Γλώσσας.

Παρατηρήσεις:

Α) Υπάρχουν τρεις κατηγορίες συμπτωμάτων: η παρορμητικότητα, η απροσεξία, ο συνδυασμός και των δύο προηγούμενων κατηγοριών. Ένα παιδί θα ανήκει υποχρεωτικά σε μια από τις τρεις κατηγορίες. Ή θα είναι παρορμητικό ή θα είναι απρόσεκτο ή και τα δύο.
Β) Δυστυχώς πολλές φορές η ΔΕΠΥ συνυπάρχει και με άλλα προβλήματα, π.χ., δυσλεξία, εναντιωματική συμπεριφορά κ.ά., κάτι που περιπλέκει την κατάσταση ακόμα περισσότερο.
Γ) Διαβάστε συνάδελφοι κάποιο από τα κείμενα! Κι εγώ νόμιζα ότι τα ήξερα, αμ δε... δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.

Άντε και καλή σχολική χρονιά...