27 Ιουνίου 2010

Κάποιες προτάσεις για το Νέο Σχολείο

Επειδή δε μου αρέσει να μεμψιμοιρώ, καταθέτω κάποιες προτάσεις για το Νέο Σχολείο:


α) Να μην έρθουν οι καθηγητές Πληροφορικής. Ο λόγος απλός: Δεν μπορούν να ενσωματώσουν τις νέες τεχνολογίες στα υπόλοιπα μαθήματα. Και σαν να μην έφτανε αυτό θα εμποδίζουν και όλους τους υπόλοιπους που μπορούν! Το επιχείρημα που αντιτείνει το υπουργείο είναι φαιδρό. Εδώ οι φετινοί μου μαθητές -10 χρονών παιδιά- έφτιαξαν βίντεο, οι δάσκαλοι, επιστήμονες και ενήλικοι, δεν μπορούν να μάθουν να αξιοποιούν διδακτικά τις νέες τεχνολογίες! Κίνητρα χρειάζονται και επιστημονική έρευνα για το πώς θα το πετύχουμε και όχι απλοϊκές και αφελείς λύσεις.


β) Οι ώρες που αφιερώνονται στην τέχνη μπορούν να ενοποιηθούν και οι μαθητές να επιλέγουν τι θα μάθουν. Π.χ. με το νέο πρόγραμμα στην Ε΄ και ΣΤ΄ οι μαθητές θα διδάσκονται 1 ώρα την εβδομάδα εικαστικά, 1 ώρα θέατρο και 1 ώρα μουσική. Γιατί αυτές οι ώρες να μην ενωθούν και ο μαθητής να επιλέγει να κάνει 3 ώρες μουσική ή 3 ώρες θέατρο ή 3 ώρες εικαστικά; Μ' αυτό τον τρόπο κάτι θα μάθει. Εξάλλου, δεν ξέρω κανέναν που να κατέχει και τις τρεις αυτές τέχνες!

24 Ιουνίου 2010

800 Ολοήμερα Πιλοτικά Σχολεία 2010 - 2011

Το σχολείο που εργάζομαι τρία χρόνια τώρα, θα είναι από το Σεπτέμβρη ένα από τα 800 ολοήμερα πιλοτικά σχολεία. Προσωπικά, δε με ενόχλησε ούτε η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος ούτε η αλλαγή της ώρας αποχώρησης των μαθητών ούτε η προσέλευση των νέων ειδικοτήτων. Όμως, η ευέλικτη ζώνη στην Ε΄ και στην ΣΤ΄ γιατί μειώνεται από δύο ώρες σε μία; Πώς θα καινοτομήσεις όταν ουσιαστικά έχεις μόνο μία ώρα την εβδομάδα αφιερωμένη σε δράσεις που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα; Και σαν να μην έφτανε αυτό, να ‘σου και η ειδικότητα της πληροφορικής. Από τις 35 ώρες την εβδομάδα τις 24 το εργαστήριο η/υ θα της ανήκει. Εμείς οι υπόλοιποι πότε θα μπαίνουμε; Κι ευτυχώς, στο σχολείο μου ασχολούμαι μόνο εγώ κι ένας ακόμα συνάδελφος με τις ΤΠΕ. Τι θα γίνει όμως με τα σχολεία που οι περισσότεροι δάσκαλοι χρησιμοποιούν καθημερινά τους η/υ; Πώς θα συντονιστούν και πότε θα τους χρησιμοποιούν;

Το αστείο είναι πως σε διπλανό σχολείο θα εφαρμοστεί το παλιό πρόγραμμα. Δηλαδή, αν πάρω εκεί την Ε΄ ή την ΣΤ΄, θα έχω δύο ώρες ευέλικτη ζώνη και ελεύθερο το εργαστήριο η/υ. Άρα, θα δουλεύω καλύτερα. Γιατί να μην πάω;

Επίσης δεν μπορώ αν καταλάβω γιατί επαναλαμβάνεται και επεκτείνεται το αποτυχημένο μοντέλο της διδασκαλίας της μουσικής; Τα παιδιά χρόνια τώρα δε μαθαίνουν μουσική. Γιατί, επομένως, το επεκτείνουμε και στις εικαστικές τέχνες και στο θέατρο; Άλλος τρόπος που να σέβεται την Τέχνη δεν μπορεί να βρεθεί;

Τέλος, τι να πω για το ολοήμερο; Μόνο δύο ώρες καθημερινά. Τι να πρωτοπρολάβει ο δάσκαλος του ολοήμερου; Πότε θα διαβάσει τα παιδιά και πότε θα πραγματοποιηθεί το νέο και φιλόδοξο πρόγραμμα της ζώνης του Ολοήμερου;

Και να μην ξεχάσω. Για πρώτη φορά οι μαθητές της Α΄, της Β΄ και μάλλον και της Γ΄ δε θα διαβάζουν στο σπίτι. Και πού θα διαβάζουν; Μάλλον μας δουλεύουν κανονικά.

16 Ιουνίου 2010

Ψηφιακό Παραμύθι

Παραμύθια από τους μαθητές της γυναίκας μου. Πριν το απολαύσετε κάντε κλικ πάνω του για να το δείτε σε fullscreen και ανοίξτε τα ηχεία σας.


Για την κατασκευή του χρησιμοποιήσαμε το Issuu,το Jamendo για τη μουσική, το Picasa με το ταπεινό Paint και το Microsoft Word για το εξώφυλλο.

15 Ιουνίου 2010

Βίντεο και γραπτός λόγος

Φέτος, μέσα από ένα project με τον Σωτήρη, ασχολήθηκα για πρώτη φορά με την παραγωγή πολυτροπικού κειμένου (βίντεο συγκεκριμένα) από τους μαθητές μου. Σε παλιότερη ανάρτηση, αλλά και στο Εκπαιδευτικό Δίκτυο ΤΠΕ-Ε, είχα σημειώσει τους προβληματισμούς μου σχετικά με την αναγκαιότητα της συγκεκριμένης διδασκαλίας. Μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα:

Α) Μεταφορά γνώσης: Η διδασκαλία κυλάει καλύτερα, αν στηριχθούμε στα κοινά στοιχεία του πολυτροπικού και του γραπτού κειμένου. Αυτός ο παραλληλισμός διευκολύνει το μαθητή να κατανοήσει σε βάθος τα δομικά στοιχεία του γραπτού λόγου όπως η παράγραφος, ο πρόλογος, το κυρίως θέμα και ο επίλογος. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι οι μαθητές μου (Δ΄ Δημοτικού) κατανόησαν πολύ γρήγορα και εύκολα τόσο τον πρόλογο όσο και τον επίλογο μέσα απ’ αυτό το project.

Β) Ολοκληρωμένο νόημα: Τα παιδιά συνειδητοποίησαν τι σημαίνει να έχει ένα κείμενο ολοκληρωμένο νόημα. Γιατί; Τα πρώτα βίντεο που δημιούργησαν ήταν κάπως έτσι:




Είναι ολοφάνερο ότι αυτά τα κείμενα είναι δυσανάγνωστα, αφού το μήνυμα «σπάει» σε δύο οθόνες. Έπρεπε, επομένως, ό,τι έγραφαν σε μια οθόνη να έχει ολοκληρωμένο νόημα. Να μην περιμένεις, δηλαδή, το επόμενο κείμενο για να κατανοήσεις το προηγούμενο. Στο παρακάτω βίντεο είναι φανερή η βελτίωση:



Αυτός είναι και ο μόνος τρόπος διδασκαλίας της συγκεκριμένης έννοιας με την οποία έχω δει τόσο εντυπωσιακά αποτελέσματα σε τόσο μικρή ηλικία.

Γ) Σύνοψη: Το Animoto, το πρόγραμμα που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του βίντεο, επιτρέπει τη γραφή μόνο πολύ συνοπτικών κειμένων. Αυτό ώθησε τα παιδιά στην αβίαστη απαλοιφή των περιττών λέξεων. Ως εκ τούτου τα κείμενά τους ήταν λακωνικά. Αν και το Animoto επιτρέπει το γράψιμο μόνο πολύ μικρών κειμένων, ακόμα και αν χρησιμοποιηθούν άλλα προγράμματα παραγωγής βίντεο που επιτρέπουν τη συγγραφή εκτενέστερων κειμένων, θα καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα, καθώς είναι κουραστικό να διαβάζεις μακροσκελή κείμενα στην οθόνη του υπολογιστή. Πρόκειται, κατά συνέπεια, για μια πολύ καλή εξάσκηση σε δεξιότητες συναφείς με αυτές που απαιτούνται κατά τη συγγραφή των περιλήψεων.
Αυτό, επομένως, που διαφαίνεται είναι ότι η διδασκαλία του πολυτροπικού κειμένου όχι μόνο δεν ανταγωνίζεται τη διδασκαλία του γραπτού λόγου, αλλά μάλλον την υποβοηθά.